کربلا کربلا ما داریم می آئیم

شهدای مظلوم ما داریم می آئیم

ما رفتنی شدیم انشاالله امسال نیز

...

داریم می ریم به جبهه دلم می ده اشارت

بله داریم میریم یه کم نفس بکشیم بدون جلبکای عنتر !

نوش جون هر کی میره

چشاشون زیر پا و قدم های نوکرای شهدا (حیف نوکرای شهدا که پاهاشون لجنی شه)

عکسی از مهمانی خصوصی مان با شهدایی که ٢ بار شهیدند ........

همهٔ بچه هایی که باهاشون همسفر بودم

حرفی‌ عکسی خطی‌ نقطه‌ای از سفر رو گذاشتن تو بلاگ هاشون

من اما نمی دونم چرا دست و دلم به نوشتن از سفر نمیره

یه جور دلهره

شایدم ترس ....

انگار اگر چیزی بنویسم یه راز بزرگ رو افشا کردم

مثل شب امتحان بود حال دلم

چند باری که خواستم بنویسم

اگر هم ننویسم احتمالا دیگه نمی‌نویسم

بعد شاید بمونه یه بار بزرگ رو دوش یه دل خسته که با این سفر یه کم جون گرفته

امسال ۲ بار دعوت شدم

۱۷ اسفند تا ۲۴ اسفند با بچه‌های دانشگاه رفتم

وقتی‌ برگشتم در گوشی به مامانم گفتم انگار امسال شهدا قهر بودن باهامون

اما این بار ....

شاید برکت نفس همسفرانم بود که نسیم حیات شهدا به دل من هم رسید

شهدا این بار قهر نبودن مطالبه داشتن زیااااادددددد

و ما بدهکاریم خیلییییییییییییییییییی زیاادددددددددددد