نرمه های نور

از دفتر یادداشت خصوصی ..... و!

گمنام — Tue, 15 May 2012 17:52:21 GMT

گاهی دوست دارم " من او " بخوانم و مهتاب شوم

آن گاه هایی که حس زیادی بودن می کنم

دل نازک شدم

خیلی

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

برام هیچ حسی شبیه تو نیست
کنار تو در گیر آرامشم
همین از تمام جهان کافیه
همین که کنارت نفس می کشم

از دفتر یادداشت خصوصی .... هـ!

گمنام — Fri, 04 May 2012 10:16:21 GMT

خدا

12

گمنام — Mon, 30 Apr 2012 04:22:35 GMT

تو به آن چیزهایش فکر نکن

برکتش مهم تر از میزانش است ... درآمد تو

یعنی خدایا شکر که یک گندم شبهه ناک هم وارد این خانه نمی شود

من عشق .... مات شهیدا ....

گمنام — Wed, 25 Apr 2012 00:51:00 GMT

"بی"غیر شوم، "با"تو ببینی ما را
در کیشِ تو، من مات و ...، ببینی ما را
هرچند شما امیرِ کلی شاهی
سرباز شوم تا تو ببینی ما را

عبدالله نظری

مات .... مات .... مات شهیدا

.....

گمنام — Tue, 24 Apr 2012 16:48:23 GMT

آن قدر شبی که ماه را می فهمی
تنها شدنِ نگاه را می فهمی
مانند قطارِ بی توقف هستی
دلتنگیِ ایستگاه را می فهمی

عبدالله نظری

از دفتر یادداشت خصوصی ...د!

گمنام — Wed, 18 Apr 2012 19:56:36 GMT

گاهی هوس میکنم خودم نباشم

نمی دونم این خودم نبودن های گاه به گاه به شخصیت اجتماعی بانوی منزل مردی بودن لطمه وارد میکنه یا نه

تازگی از خیلی ها متنفر شدم

از نوع نگاه خیلی ها هم !

از نگاه راننده تاکسی و اتوبوس ها تا نگاه اساتید و حتا رئیس

رهایی تنفست فقط در یک نگاه مقدوره

همین یعنی من خیلی خاصم

خیلی مهمم

حداقل برای همون نگاهی که میخوام دنیا نباشه اگر نباشه .

لا حول و لا قوه الا بالله

11

گمنام — Fri, 13 Apr 2012 04:18:58 GMT

گاهی لازمه منو در جریان همه چیز بذاری

امضا : مدیر داخلی زنده گی

امی

گمنام — Thu, 05 Apr 2012 04:48:47 GMT

شنیده می شود از آسمان صدایی که...
کشیده شعر مرا باز هم به جایی که ...
نبود هیچ کسی جز خدا، خدایی که...
نوشت نام تورا، نام اشنایی که ...

پس از نوشتن آن آسمان تبسم کرد
و از شنیدنش افلاک دست و پا گم کرد

نوشت فاطمه، شاعر زبانش الکن شد
نوشت فاطمه هفت آسمان مزین شد
نوشت فاطمه تکلیف نور روشن شد
دلیل خلق زمین و زمان معین شد

نوشت فاطمه یعنی خدا غزل گفته است
غزل قصیده ی نابی که در ازل گفته است

نوشت فاطمه تعریف دیگری دارد
ز درک خاک مقام فراتری دارد
خوشا به حال پیمبر چه مادری دارد
درون خانه بهشت معطری دارد

پدر همیشه کنارت حضور گرمی داشت
برای وصف تو از عرش واژه بر می داشت

چرا که روی زمین واژه ی وزینی نیست
و شأن وصف تو اوصاف اینچنینی نیست
و جای صحبت این شاعر زمینی نیست
و شعر گفتن ما غیر شرمگینی نیست

خدا فراتر از این واژه ها کشیده تورا
گمان کنم که تورا، اصلا آفریده تورا

که گرد چادر تو آسمان طواف کند
و زیر سایه ی آن کعبه اعتکاف کند
ملک ببیند و آنگاه اعتراف کند
که این شکوه جهان را پر از عفاف کند

کتاب زندگی ات را مرور باید کرد
مرور کوثر و تطهیر و نور باید کرد

در آن زمان که دل از روزگار دلخور بود
و وصف مردمش الهاکم التکاثر بود
درون خانه ی تو نان فقر آجر بود
شبیه شعب ابی طالب از خدا پر بود

بهشت عالم بالا برایت آماده است
حصیر خانه ی مولا به پایت افتاده است

به حکم عشق بنا شد در آسمان علی
علی از آن تو باشد... تو هم از آن علی
چه عاشقانه همه عمر مهربان علی!
به نان خشک علی ساختی، به نان علی

از آسمان نگاهت ستاره می خواهم
اگر اجازه دهی با اشاره می خواهم-

به یاد آن دل از شهر خسته بنویسم
کنار شعر دو رکعت نشسته بنویسم
شکسته آمده ام تا شکسته بنویسم
و پیش چشم تو با دست بسته بنویسم

به شعر از نفس افتاده جان تازه بده
و مادری کن و اینبار هم اجازه بده

به افتخار بگوییم از تبار توایم
هنوز هم که هنوز است بی قرار توایم
اگر چه ما همه در حسرت مزار توایم
کنار حضرت معصومه در کنار توایم

فضای سینه پر از عشق بی کرانه ی توست
کرم نما و فرود آ که خانه خانه ی توست

سید حمیدرضا برقعی

10

گمنام — Sat, 24 Mar 2012 20:34:04 GMT

من مثل یه پروانه همش دوروبرت بودم

مث سایه ت تو تنهاییت همش پشت سرت بودم

به آتیش میکشم هرجا که میبینم ازم دوری

هنوز پشت سرت هستم مث سابق همونجوری

توضیح :

گاهی لازمه این مدلی حرف زد با مردی که باید باقدرت حمایتت کنه و سایه ش رو سرت

حتا توی دهه ی 60 و بین شهدا و همسرانشون هم بوده این جوریش

90+1

گمنام — Wed, 21 Mar 2012 07:24:18 GMT

سال های قبل تر شادی سال نو از دهه دوم اسفند همچین تند می دوئید زیر پوستم که خواه ناخواه لپام گل مینداخت

با این که من از اول دلخوشی های کوچولوی بچه های دیگه رو نداشتم

مثلا هیچ وقت برای عید نمی رفتیم خرید و این عادت خیلییییییییی خوبیه که نمیرویم

شادی بیشتر از ناهار روز اول سال خونه ی مامان جونی بود که خیلی بهشون مدیونم تو زندگیم ان شاالله مهمان اباعبدالله باشن الان

و سفرهای عیدانه مون که عزیز ترین خاطرات منن

امسال12مین سالی که نه مامان جونی هستن نه ناهار روز اولی

6مین سالی که نه سفری نه خاطره ای نه شادی 12اسفند به بعدی

الان چند سالی هست سال نو و بقیه بند و بساطاش شده عین نحسی سیزده

سال نو میشه من نه زیاد

فقط 1سال از عمرت کم میشه

امیدات برای بعضی چیزا کم رنگ تر

یه قدم بزرگ به مرگ نزدیک تر

دعا کنیم برای ظهور برای هم

پ.ن:شکر برای حضور فرزندی از فرزندان آدم علیه السلام هرچند حضوریست لرزان ...