..... اگر خدا نخواهد محبت هيچ کس در دل هيچ کس جای نمی گيرد 

 حب الحسين (ع) از اولين روز که نور حسين آفريده شد در  دل همگان عالم جای

گرفت و اين است راز حب پيروان حسين که همه محبتشان بر همين اصل استوار 

شده است و اين عشقی ست که بر همه عرضه داشتند و جز قلوب پاک نپذيرفتند

                ¤ .... و الحبه فی قلوب المومنين ........ ¤

.... و به عشق حسين قلب ها رونق يافت و عظيم شد و وسيع شد و غم عالم بر

دلی که حب حسين در آن تجلی يافته بود عرضه داشتند هيچ بر آنان اثر نکرد و من

شنيدم از عزيزی که ايوب (ع) به آبروی حب الحسين و در مکتب صبر زينب (س) به

آن عظمت از صبر رسيد

                           ¤ ....... و قلبه فی قلوب من والا ..........¤

درک گوشه ای از مصائب حسين جز برای اهل دلی که دلش را به سبب کرامات

حضرتش دارد ميسر نيست                .... و هرکه بيايد جز اين دوام نياورد

 و همين است که قطره اشکی بر مصائب حسين دوزخ را گلستان کند و لقای 

حسين در جنة العدن را حاصل و همين است که 

                        ان الحسين مصباح الهدی و سفينة النجاة

و همين است که تو اگر لحظه لحظه ات جاری وساری عشق به حسين باشد 

تو خودت می شوی جلوه ی اللهی و نفخه ی مسيحائی که فرياد بر آوری هر دم :

                        لا يــــوم کيـــومـــک يــا ابـــا عبــــد الله 

و همين است که امام علم به عشق دست آويز دارد که ای اباعبدالله

   کل يوم عاشورا

                کل ارض کربلا

                                 کل شهر محرم  

      گل ليلا آرزوی زينبينـــــی              گل ليلا تپش قلب حسينــــــی

      فلک بنهاده سر بر دامن تو            جنان يک شاخه گل از گلشن تو

      می کــــوثر بود آب وضويت             دل زينب گـره خــــورده به مويت

      علی اکبرم وا کن دو چشم بسته     ببين بابات بالا سرت نشسته

      موذنم دل در سينه به سوزه           علی اکبرم پاشو وقته نمـــازه

     علی اکبرم کربلا قحطی مرده          علی اکبرم بابات دورت بگــرده

     گل ليلا تو ستون خيمه هايی          گل ليلا حيدر کرب و بلائـــــی

     علی اکبــــرم نام تو بر لب من          بابا توئی ستــاره ی شب من

     گل ليلا توئی شـاگرد ابالفضل          به هر ميدان توئی همرزم ابالفضل