|
نرمه های نور
|
اولين مولايم اهل دنيايم من امــــــــــــــــــــــــــــــــا در شب شام غريبان دلم لحظه ي داغ شقايق هاي عاشقت را در خزان دلتنگ غيبت ديده ام در سفر خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاکستـــــــــــــــــــــــــــــــان دومين مي خواهم هر لحظه نام زيبايش را بشنوم و غزلي شوم در ديوان زنده گي مي دانم عشق بي من هم زنده خواهد اما بي او نه هرگز بي او عشق زنده نخواهد بود؛ بي او درختان هم جوانه نميدهند؛ شبنم ها هم بي روح ميشوند
سومين در امتداد خيس لحظه ها وقتي حجم سبزو روشني؛ عشق را تکثير ميکند اوج پرواز روح من ............ اوستو من اينک آيا حق انتظار او را به جا آورده ام؟
ميدوني حرف دلم چيه؟ چـــــــــــــــــــــه دلشــــــــــــــــــــادم به دلــــــــــــــــــــــــدار خـــــــــــــــــــدايــــــــــي خــــــــــــــــــــــــــدايــــــــــــا تـــــــــــــو نگـــــــــــــــــه داراز جـــــــــــــــــدايــــــــــی
[ دوشنبه ۱ دی ۱۳۸٢ ] [ ۳:٥۱ ب.ظ ] [ گمنام ]
[ نظرات () ]
|
درباره وبلاگ  |
